قبل از ورود به کنگره همیشه سؤالاتی ازاین‌دست که به چه دلیل به دنیا آمده‌ام، چرا در کنار یک مصرف‌کننده قرارگرفته‌ام را مرتب از خود می‌پرسیدم و این باعث می‌شد بیشتر و بیشتر در ناامیدی فروبروم.

پس از ورود به کنگره بعدازاینکه وادی اول را آموزش گرفتم از من خواسته شد اشکالاتم را بنویسم و با نوشتن آن‌ها متوجه زیاد بودن اشکالاتم شدم و در ناامیدی فرورفتم و زمانی که هیچ راه نجاتی برای خود نمی‌دیدم وادی دوم خود را نشان داد که هیچ مخلوقی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد، هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم و به‌مرور یاد گرفتم جنگ نرمی بین من و مشکلاتم به وجود آمده است تا به‌واسطه‌ی تغییر افکار و اندیشه و مطالبی که می‌آموزم بدانم بیهوده خلق نشده‌ام.

آموختم تک‌تک حیوانات، گیاهان و موجودات بی‌جان و کوچک‌ترین مخلوقات همچون ویروس و میکروب بی‌دلیل آفریده نشده‌اند و آن‌ها آمده‌اند تا خود را بهتر بشناسم و رشد کنم؛ حال که آن‌ها بیهوده خلق نشده‌اند، قطعاً از آفرینش من هم هدفی بوده است.

در ادامه وادی یاد گرفتم که اگر کار و کوشش کنم در توانایی‌های من خلل حاصل نمی‌شود و هیچ‌کسی نمی‌تواند با رفتار، کردار و عملکردش جهان درون و بیرون مرا به هم بریزد و اگر در تاریکی فرورفتم و فکر بیهوده بودن در من شکل گرفت برای این بود که خروج از تاریکی را بیاموزم و از جهل فاصله بگیرم، عمل کنم و بهای آن را بپردازم تا بتوانم از آن تاریکی خارج شوم.

و اما تأثیر وادی روی من

فهمیدم من توانایی‌های زیادی دارم که به دلیل غوطه‌ور شدن در ضد ارزش‌ها آن‌ها را ازدست‌داده‌ام و با ترکیه و پالایش می‌توانم آن‌ها را به دست آورم و با حرکت در خلاف جهت ناامیدی به امیدواری برسم و بدانم بیهوده خلق نشده‌ام.

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که عضو کوچکی از کنگره هستم. ان شاالله بتوانم به تک‌تک آموزش‌های کنگره عمل کنم.