کمک راهنمای محترم همسفر خانم آرزو از خانم فاطمه درخواست نمودند  که CD بخشش را کنفرانس دهند: 

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر : 

آقای امین در این CD می فرمایند:《 اعمال ما نشات گرفته از حس های درون ما است ؛ مانند حس علاقه ؛ حس انتقام؛ حس تنفر و ...مثلاً اگر ما بتوانیم ببخشیم ابتدا خود آسوده خواهیم شد ؛ بخشش خود احتیاج به علم و آگاهی خاصی دارد و کسی که به این آگاهی برسد خیلی راحت تر می تواند ببخشد. 

ما زمانی چیزی را از دست می دهیم نباید ناراحت باشیم زیرا قطعا حکمتی در آن وجود داشته است و اگر‌چیزی را از دست داده ایم قطعاً چیز بهتری را به دست می آوریم . 

برای مثال اگر یک دوستی از ما گرفته شود بهتر از را به دست می آوریم، بخشش فقط ظرفیت نمی خواهد و احتیاج به علم هم دارد. 

سپس سایر همسفران CD بخشش را به اشتراک گذاشتند : 

سلام دوستان خدیجه هستم همسفر : 

انسان حس های متفاوتی دارد  که اعمال ما را رقم می زنند ، برای مثال فردی که زود رنج است با کوچک ترین حرف ناراحت می شود و بهم می ریزد و باعث می شود حس او نیز تغییر کند . 

اگر من از صفتی بدم می آید قطعا ذره ای از آن در وجود خود من نیز است، برای مثال اگر آب باشد ما هم شناگر خوبی هستیم . 

گاهی اوقات نیت ما خوب است و می گوییم حق با من است، اما هیچ گاه کاملا حق با نیست و سیستم ایکس ما می تواند سازگاری پیدا کند برای مثال : فردی که اعتیاد دارد در ابتدا زمانی که مواد مصرف می کند به همان اندازه سیستم ایکس مواد درونی را دیگر تولید نمی کند . 

سلام دوستان کبری هستم همسفر : 

یکی از دلایلی که ما نمی توانیم ببخشیم این است که آگاهی آن را نداریم و گمان می کنیم کاملا حق با ما است و فرد را نفرین می کنیم و در اول امر حال خود را ناخوش می کنیم . 

اگر قرار است چیز هایی جدیدی را ما بیاموزیم و یا به دست آوریم باید یک سری را از دست بدهیم .

سلام دوستان پریسا هستم همسفر : 

حس های در وجود انسان است که برخی مثبت است و برخی منفی است، حس های منفی باعث تخریب در انسان می شود . 

اما اگر حس ها مثبت باشد می تواند باعث پیشرفت ما شود،  ما انسان ها همیشه گمان می کنیم که تمام اتفاقات سخت برای ما است ‌‌؛ اما اتفاقات بد همیشه و برای همه است و گاهی خود مقدمه اتفاقات خوب است . 

افرادی که نمی توانند دیگران را ببخشند یا حق را کامل به خود می دهند و یا گمان می کنند  شخصی که ضربه ای که به فرد زده شده جبران ناپذیر است . 

اما فردی که به راحتی می بخشد ممکن است آن اتفاق درون زندگی خودش رخ داده و چون خود بخشیده شده است، دیگران را هم به راحتی می بخشد و یا اینکه به آگاهی لازم رسیده است  و افرادی که به ما ضربه می زنند به خاطر این است که چیز هایی را از ما بگیرند تا بهتر از آن را خداوند  برای ما جایگزین کند. 

سلام دوستان زهره هستم همسفر : 

  وقتی یک موضوعی پیش می آید  و شخصی در آن آسیب می بیند ، به دو دلیل نمی تواند آن را ببخشد 1- فکر می کند، خسارت وارد شده جبران ناپذیر است، در صورتی که باید بداند اگر فردی به جایی می خواهد برسد باید یک چیز از او گرفته شود تا چیز جدیدی را به دست آورد . 

2-  اینکه اشخاص  قیافه حق به جانب می گیرند و فقط دیگران را مقصر می دانند .

هیچ اتفاقی بین ما و افراد اتفاقی نیست و قطعا صفت یا حس مشترکی وجود داشته که آن اتفاق رخ داده است و اگر انسان این دیدگاه را داشت که با بخشیدن چیزهای جدیدی به دست خواهد آورد خیلی راحت تر می بخشد . 

گاهی انسان ها خود بدون آن که بدانند که ماموریت دارند چیزی را از ما بگیرند و ضربه ای بزنند این کار را انجام می. دهند و اگر انسان چنین تصوری داشته باشد به سادگی می تواند ببخشد، فراموش کردن سخت است اما بخشیدن خیلی سخت تر  اما امکان پذیر است . 

سپس خانم آرزو در رابطه با دستور جلسه سی دی بخشش فرمودند :

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که اذن دور هم جمع شدن را صادر کردند  و ادامه دادند ما باید برای اتفاقاتی که در اطراف ما رخ می دهد ارزش قائل شویم و به آن توجه داشته باشیم . 

اگر حس درون ما مثبت باشد ما ارزش ها و چیز های مثبت را جذب می کنیم و اگر حس ما منفی باشد ؛ تخریب در ما ایجاد می شود و افرادی که همان حس منفی را دارند در مسیر من قرار می گیرد تا آن حس منفی را به من نشان دهد . 

همان طور که در جزوه جهان بینی آمده است در جهان هر چیز؛ چیزی را جذب کرد، گرم گرمی کشید و سرد سرد. 

در درون ما ضد ارزشی های زیادی وجود دارد که باعث شد زندگی ما در کنار یک مسافر رقم بخورد زیرا ضدارزش های وجودی ما هم تراز با او بوده است . 

زمانی که من دروغ را در وجود کسی می بینم و می گوییم او دروغ می گوید ؛قطعاً ذره ای از آن در من وجود دارد، حتی اگر بسیار کم باشد و گرنه من دروغ را در او نخواهم  دید . 

افرادی که در مسیر ما، زندگی ما قرار می گیرند تنها یک دلیل دارد ما با آن ها برخی صفات مشترک  داریم، اگر برخی ضد ارزش ها در وجود ما  نشان نمی دهند و آن ها را در وجود دیگران می بینیم دلیل آن شرایطی است که برای من پیش نیامده و یا به قول معروف آب نیست وگرنه ما شناگر ماهری هستیم . 

بنابراین دقت کنیم که وقتی چیزی را در فردی می بینیم آن یک بذر است، در درون من و هر بار که آن را بیشتر ببینیم آن بذر رشد می کند و مانند یک حجاب روی عقل من قرار می گیرد و من خود متوجه آن نخواهم شد دیگر تا زمانی که به کنگره  بیاییم و کنگره به من می آموزد که تو خود پر از ضد ارزش بودی که باعث شد این فرد در مسیر تو قرار بگیرد و به واسطه آن اشکالات خود را بیابی و خودت را پیدا کنی. 

این فرد در مسیر تو قرار گرفت تا درون تو را شخم بزند و به تو نشان دهد که چندین حجاب ضد ارزشی داری و چقدر زمان احتیاج دارد که این حجاب ها را برداری تا به خودت برسی  و به نقطه ای برسی که از خودت بگذری ؛ از مال خود بگذری ؛ و بخشیدن را یاد بگیری .

زیرا  خود من نیز  ذراتی از آن صفات که درون او بوده، را نیز دارا هستم و شاید قبلاً وجود داشته است  و تغییر کرده است . 

وقتی انسانی پر از تنفر باشد، مانند استخری خواهد بود که هیچ ورودی و خروجی ندارد و کاملاً بسته است که نمی تواند از کسی چیزی دریافت کند یا به کسی چیزی بدهد و گمان نکنیم که این تنفر وجودی ما یک روزه یا چند روزه بوجود آمده است ، ممکن است سال ها طول کشیده باشد . 

زمانی که ما از مال خود ببخشیم و چیزی از ما جدا می شود و جای خالی آن باعث می شود که به آموزش هایی داده شود و اشکالات من به من نشان داده شود و در این مسیر تو، آرام آرام تلاش می کنی ؛ تا از این تنفر درونی جدا شوی ؛ ما همیشه رو به نور بوده ایم و باید در این مسیر که قرار داریم دائماً   شکر گزار باشیم و به فرصت ها توجه کنیم . 

بخشش زمانی اتفاق می افتد که بتوانم چیزی را ببخشم یا زمانی که یک مسافر وارد کنگره می شود، زمانی که یک پنجم داروی خود را می بخشد سیستم شبه افیونی او شروع به کار می کند و این بخشش می تواند بخشش درونی باشد . 

زمانی که ما حس می کنیم هیچ عشقی نیست ، هیچ یادگیری نیست ، هیچ دوستی نیست؛ دقیقا در آن زمان یک چیز عالی جایگزین به ما داده می شود فقط باید صبوری کنیم و تلاش کنیم و در سکون قرار نگیریم ؛ و دائماً در تلاش و حرکت باشیم و باید بدانیم که وعده خداوند دروغ نیست بخشیدن یعنی رها کردن از دلبستگی هایی که داریم .

ما دلبستگی هایی که داریم مدام آن ها را گرفته ایم ؛ و شدیداً آن را دوست داریم و  تا زمانی که آن را رها نکنیم ، نبخشیم ؛ هیچ اتفاقی رخ نمی دهد ؛ اما اگر توانستیم ببخشیم پیشرفت خواهیم کرد .

خداوند بخشنده و مهربان است و ما نیز بنده او هستیم پس چرا من بخشنده نباشم، چون اگر من بخشنده نباشم به خودم آسیب می زنم و باید بدانیم هیچ گاه به طور کامل حق با ما نیست و اگر این را بدانیم این آگاهی را داشته باشیم  می توانیم راحت تر ببخشیم  و باید ایمان داشته باشیم . 

ایمان قوی داشته باشم و اگر آدم خواسته ی قوی داشته باشد قطعاً هر کاری می کند که به خواسته خودش برسد  و هر عملی که ما انجام دهیم انرژی آن به خودمان بر می گردد و باید ببخشم و دعا کنم که خداوند به من کمک کند که بتوانم ببخشم تا گره وجودی ام باز شود .

جلسه با دعا اعضا لژیون به پایان رسید .

نگارنده :همسفر خانم خدیجه 

ویراستار :همسفر خانم شهرزاد