همسفر الهه: چون کوهستان هر چیز خوب را به خود جذب می کند و امواج مثبت را در خودش نگه می دارد و اینطوری خدمت می کند به دنیای اطرافش؛ امیدوارم روزی برسد که هر یک از ما که خواسته و توان آن را داریم تبدیل شویم به کوه های سر به فلک کشیده به جهت کمک به دیگران؛ جایگاه ها هیچ خاصیتی ندارند مگر اینکه در آن کار مفید و خیری انجام شود؛ چون جایگاه ها جز دردسر چیزی ندارند مثل کوهستان، کوه ها تغییرات را تحمل می کنند؛ سرماو یخبندان را تحمل می کنند تا بتوانند مفید باشند، جایگاه ها به تنهایی خاصیتی ندارند مگر بتوان در آن خدمتی کرد.

همسفرخاور: اگر انسان در زندگی فقط به خودش اهمیت بدهد و برای خودش باشد می شود خود خواهی و حالت عکس اگر فقط در خدمت دیگران باشد و برای خودش وقت نگذارد می شود قربانی و باید بتواند تعادل را حفظ کند. باید از طبیعت الگو گرفت و نا امید نباشیم و همانند کوه محکم و استوار باشیم و مانند قله ایی نباشیم که خودش را از همه بالاتر می داند و به دلیل منیت در سرمای خودش می ماند و نمی تواند از زمین اطرافش نور جذب کند.

همسفرکبری: قله به دلیل کناره گرفتن و خود بزرگ بینی محکوم به تنهایی و سرمای شدید شده است و رشته کوه به دلیل جذب نور و انعکاس آن استوار و قوی و قابل خدمت شده است. اگر من می خواهم خدمت کنم باید بتوانم کنار دیگران آموزش بگیرم و خود خواه نباشم در عین حال قربانی هم نباشم و تعادل را حفظ کنم. اگر مثل کوه بتوانم استوار و محکم قدم بردارم محکوم به موفقت و خدمت درست خواهم شد. ولی اگر قله وار پیش بروم جز تنهایی و نابودی چیزی برای من نخواهد داشت.