(به نام قدرت مطلق الله)

عملکرد لژیون هشتم به استادی خانم آرزو مورخه 99/11/2 در روز پنجشنبه ساعت 17:30 در نمایندگی کنگره 60 عمان سامانی آغاز به کار نمود.

خانم آرزو فرمودند: خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در دومین روز از بهمن ماه 99 در کنار هم هستیم و قراره از همدیگر آموزش بگیریم .

(کسانی که همیشه در حال باز پرداخت آنچه که دریافت نموده اند هستند؛ چه مادی و چه معنوی, همیشه مانند چشمه‌ای زلال و سرشار از انرژی و شادی و شعف هستند و کسانی که هر چه دریافت می‌نمایند؛ در عوض هیچ گونه پرداختی ندارند و همه چیز را برای خود و خانواده‌ی خود می‌خواهند؛ گویی تبدیل به شوره زار و یا کویری می‌شوند؛ که هیچ گونه روییدنی در آن نمی روید و همیشه در گرمای کویر؛ منتظر طوفانهای شن می باشند؛ چون گیاهی نکاشته اند که از طوفان شن، جلوگیری نماید.)

در ادامه خانم آرزو از همسفران خواستند؛ در مورد دستور جلسه ( سی دی موانع محبت2 ) مشارکت نمایند.

(مشارکت همسفران)

همسفر فاطمه: آقای امین فرمودند: که علت اینکه محبت در درون ما جاری نمی‌شود و مانع بوجود می‌آید؛ بسته به عمق آن دارد؛ هر چه عمیقتر باشد؛ بهتر مشخص می‌شود؛ محبتی که خالص باشد؛ مانند آب زلالی است؛ که سنگ ریزه های کف دریا را می‌شود؛ دید؛ وقتی کسی را دوست داریم؛ شتابان طرف آن می‌رویم؛ که اگر دست رد به سینه ی ما زده شد؛ یا التماس می‌کنیم یا انزجار ایجاد می‌شود؛ ولی حالت سومی هم هست؛ که بسیار مطلوبتر است و آن رها کردن است و یک مطلب دیگه ای که پیدا شد؛ مسئله‌ی مالکیت بود و محبت که گفتیم مالکیت با محبت، عدم قطعیت داره یعنی اینکه وقتی من یک چیزی و یا یک شئی را علاقه دارم؛ این ترکیبی از دوست داشتن و محبت هست همراه با مالکیت و این مثل حالتی هست؛ که انسان می‌خواهد؛ چیزی را به تصرف خودش در بیاورد؛ که تلاش می‌کند؛ به سمتش می‌رود و وقتی مالک آن شد؛ دیگر آن حس را نخواهد داشت و ممکن هست؛ آن را کنار بگذارد و هیچ کاری با آن انجام ندهد؛ ولی اگر حس خوبی کسب کردیم و  انرژی گرفتیم و همیشه از آن بهره بردیم؛ آن حس محبت است؛ ما یا دوست داریم؛ مورد تایید و احترام دیگران باشیم؛ مالک می‌خواهیم؛ بشویم و یا نه نیاز است؛ عشق مثلثی است؛ از جاذبه و حس و سایه ، که مالکیت هم در آن جاذبه است و اینجا هست؛ که انسان در نقطه مشترک بین مالکیت و محبت اشتباه می‌کند و جاذبه ذهن آدم را فریب می‌دهد و می‌بینیم؛ پشت این دوست داشتن و عشق حس مالکیت بوده و جاذبه ای که مورد تایید و احترام دیگران باشیم.

همسفرخدیجه: آقای امین فرمودند: اگه انسان محبت را احساس کند و به درجه ی خلوص آن پی ببرد به عمق بیشتری دسترسی پیدا می‌کند و انسانها بعضی وقتها دوست دارند؛ مالک چیزی باشند؛ در صورتیکه انسان هیچ موقع مالک چیزی نیست و می‌تواند؛ مالک چیزی باشد؛ که خودش خلق کرده باشد.

همسفر خاور: محبت به خلوص آن بستگی دارد و مانند آب زلالی است که سنگریزه های آن را می‌شود؛ شمرد و محبت با مالکیت عدم قطعیت دارد؛ محبتی که تنها برای بدست آوردن آن چیز باشد و بعد کنار گذاشته شود؛ نمی‌توان گفت محبت است؛ این مالکیت است.

همسفر مرضیه: محبت با مالکیت عدم قطعیت دارد؛ وقتی محبت به اوج خودش می‌رسد؛ مالکیت به درجه صفر می‌رسد و بالعکس. یعنی ما نسبت به هر چیزی که داریم؛ اگر احساس مالکیت داشته باشیم؛ یعنی محبت و دوست داشتن وجود ندارد و این مانند این است؛ که بخواهیم؛ همه ی اختیارات آن را از او بگیریم و پشت مالکیت نیروی پتانسیل عظیمی وجود دارد؛ که در مثلث عشق یکی از رأسهای مثلث همین است و با وجود مالکیت توقع ما از دیگران بالا می‌رود و به دنبال آن تایید و احترام دیگران را می‌خواهیم.

همسفر زهره: یه جمله آقای امین گفتند؛ که اگه ما توقع داشته باشیم و آن را بروز دهیم حالمان بد می‌شود و اگر نگوییم و در خودمان بریزیم؛ باز حالمان بد می‌شود و آن توقع از ناتوانی ما نشأت می‌گیرد و در این هنگام چه ما بگوییم و چه نگوییم؛ کلاممان زهرآگین می‌شود.

همسفرمهری: بین مالکیت و محبت عدم قطعیت وجود دارد و اینکه چیزی را دوست داشته باشیم ولی فقط مالک آن بخواهیم باشیم و هیچ استفاده‌ای از آن نبریم و هر چه احساس مالکیت بیشتر باشد؛ محبت به صفر می‌رسد و ما مالک چیزی هستیم؛ که خودمان آن را خلق کرده باشیم.

همسفر معصومه: محبت هر چه خالصتر باشد؛ عمقش بیشتر است؛ مانند چشمه که هر چه بیشتر پالایش شود؛ گواراتر است و حتی سنگهای کف چشمه هم مشخص می‌شود؛ وقتی ما با شکست مواجه می‌شویم؛ بخاطر این است؛ که ناتوانی‌هایی در وجود ما هست و وقتی محبت بخواهد؛ از درجه پایین به درجه‌ی بالا برسد؛ ساختار قبلی باید منهدم شود و یک ساختار جدید بسازیم و این بسیار دشوار است.

همسفرپریسا: من با شنیدن این سی دی فکر می‌کنم؛ نسبت به مسافرم احساس مالکیت دارم؛ من فکر می‌کردم؛ آن را خیلی دوست دارم؛ ولی حالا فهمیدم این احساس مالکیت هست؛ چون دوست دارم مسافرم همیشه در دسترس و در کنارم باشد؛ ولی متوجه شدم؛ احساس مالکیتم نسبت به دوست داشتنم بیشتر است و توقع ناشی از ناتوانی شخص است.

در ادامه خانم آرزو ضمن تشکر از مشارکت همسفران چنین فرمودند:

من لایه ها را چنین می گویم: که حالت محبت و مالکیت لایه لایه است پشت مالکیت توقع است؛ پشت این توقع ناتوانی است؛ یعنی اگر من خودم را آدم توانمندی بدانم؛ هیچ وقت از هیچ کسی حتی از مسافرم ناراحت نمی‌شوم و توقعی ندارم؛ که چیزی را برای من جابه جا کند؛ هر وقت از هیچ کسی توقع نداشته باشی آن چه که منتظر آن هستی برایت پیش می آید؛ من خودم در این سی دی سالها پیش خیلی مشکل داشتم و می‌خواستم؛ مسافرم همیشه در دسترس من باشد و من خودم را آدم ناتوانی می‌دیدم؛ چون فکر می‌کردم؛ بقیه باید به من کمک کنند؛ ولی با امدن به کنگره و فرمانبرداری توانستم  کم کم خودم را درست کنم و این حس مالکیت را از بین ببرم باید بدانم؛ که همسر و فرزندان امانتی در دست من هستند؛ و من باید آنها را رها کنم تا آنها را بدست آورم و البته نه به این معنی که من اهمیتی به آنها ندهم؛ یعنی اینکه اجازه بدهم خودشان کارهای خودشان را انجام بدهند؛ چشمم را روی اشتباهات آنها ببندم و خودم را توانمند کنم و اصلاح کنم.