(به نام قدرت مطلق الله)

عملکرد لژیون حضوری هشتم به استادی خانم آرزو مورخه 99/12/7 در روز پنجشنبه ساعت 17:00 در نمایندگی کنگره 60 عمان سامانی آغاز به کار نمود.

خانم آرزو فرمودند: خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در هفتمین روز از اسفند ماه 99 در کنار هم هستیم و قراره از همدیگر آموزش بگیریم و در ادامه همسفران را تشویق به حضور در امتحانات کمک راهنمایی نمودند.

(خداوند خود محبت است. خداوند خود عشق است. خداوند، خود حیات است و او است که هر آنچه خلق کرده، در اختیار مخلوق خود، یعنی انسان نهاده و خورشیدی را برای زیستن و پیدا کردن راهش بر بالای سر او نهاده، تا خود را به اعماق ظلمات نسپارد و به کار برد آنچه در درون دارند و نمی بینند و آنچه بیرون است که فقط اندکی را مشاهده می کنند و ارتباط خود را با هستی همیشه برقرار سازند، یک دل و یک زبان  باشند تا به صلح و آرامش و رستگاری ابدی دست یابند و بدانند:

درب‌های بسته؛ روزی باز خواهد شد، مانند قلب هایی که آلیاژ اصلی آنها سیاه سنگ است.)

در ادامه خانم آرزو از همسفران خواستند؛ در مورد دستور جلسه ( سی دی درختکاری) از آقای مهندس، مشارکت نمایند.

(مشارکت همسفران)

همسفر فاطمه: آقای مهندس می فرمایند: ما به خاطر خصاراتی که به طبیعت وارد کردیم؛ باید جبران کنیم و با درختکاری می‌توانیم؛ درختکاری به تنهایی کافی نیست؛ بلکه باید مراقبت هم نمود و به آبیاری آن هم پرداخت تا به ثمر بنشیند؛ در تمام کارها زمان نقش مهمی دارد؛ برای به ثمر نشستن یه محصول یا نهال باید زمان آن طی شود؛ کسی هم که به کنگره برای درمان می آید؛ باید برای آموزش صبر داشته باشد؛ تا زمان آن طی شود؛ تا به درمان و تعادل برسد.

همسفر شهناز: مهندس روز نوزده اسفند را روز درختکاری نامیده است؛ درخت مظهر انسان است؛ درخت سمبل، داشت، کاشت و برداشت است؛ و زمان نقش مهمی دارد؛ وقتی نهال یا جوانه ای را را می کاریم؛ بایدبه مرور زمان رشد کنه و بزرگ بشود؛ باید بعد از درختکاری به فکر آبیاری آن هم باشیم؛ و این آموزش مسئولیت پذیری است و جبران خسارتی است؛ که ما در گذشته به طبیعت وارد کردیم.

همسفرالهام: مهمترین نعمتی که خدا به ما داده همین طبیعت است؛ ما باید از طبیعت الگو برداری کنیم و این درختان هستند؛ که به ما اکسیژن می‌دهند و در واقع مثل ریه ی ما عمل می‌کنند و درختی که ما می‌کاریم؛ مهم هست؛ ولی مهمتر از آن رسیدگی به آن درخت است.

همسفر زهره: اعتیاد اولین کاری که با انسان می‌کند این است؛ که تمام حسهای او بسته می‌شود و نه خودش و نه خانواده و محیط اطرافش را نمی‌بیند و وقتی به طبیعت میرفتیم ما خوشحال می‌شدیم و لذت می بردیم؛ ولی آنها هیچ حسی نداشتند؛ تا اینکه به درمان رسیدند و عمل درختکاری را انجام می‌دهند؛ کسانی در درختکاری شرکت می‌کنند؛ که یکسال از آموزش آنها گذشته باشد؛ افراد سیگاری نمی‌توانند؛ ولی آنهایی که در حال درمان سیگار هستند؛ می‌توانند؛ ما از طبیعت الگو می‌گیریم و طبیعت حکم مام ما را دارد.

همسفر زهرا: درختان هم مانند فرزندانمان رسیدگی می‌خواهند و باید مراقب آب و خاک و نور آنها باشیم.

همسفرشهرزاد: من فکر می‌کنم یکی از علتهای اینکه ما به کنگره آمدیم؛ این بود؛ که در چند سال پیش تنها کسانی که در کوچه ی ما درخت کاشتند؛ مادرم و یاشار بودند و با گذشت زمان آنها خوب رشد کرده و سر حال و سر زنده هستند و این احیای نفس یکی از علتهای آمدن ما به کنگره شد و ما در کنگره آموختیم که باید بتوانیم حسابمان را صفر کنیم چه نسبت به خودمان و به خانواده یا طبیعت و جامعه .

همسفرخاور: باید مراقب طبیعت باشیم در طبیعت زباله نریزیم؛ هر یک نفری که به رهایی می‌رسد؛ باید یک درخت بکارد و از آن نگهداری کند. در گذشته هر کس در حیاط خودش درخت می‌کاشت؛ ولی امروزه بخاطر ساخت خانه کمتر کسی درخت می کارد و این کار را شهرداری می کند.

همسفر پریسا: ما وقتی خواسته ای داریم برای رسیدن به آن زمانی را نیاز داریم تا سپری بشود؛ تا ما به آن خواسته مان برسیم؛ درختکاری هم همینطور است؛ ما وقتی نهالی می‌کاریم؛ باید منتظر باشیم و آن را آبیاری کنیم؛ تا به یک درخت تنومند تبدیل شود؛ تا ما بتوانیم؛ از میوه و سایه آن استفاده کنیم. ما با کاشتن یک درخت به آینده گان زندگی می بخشیم.

همسفر خدیجه: دیگران کاشتند ما خوردیم؛ ما بکاریم دیگران بخورد؛ در داستانی پیرمردی درختی می‌کاشت؛ جوانی به نزد وی رسید و گفت: چرا شما در این سن درخت می‌کاری؟ گفت: دیگران کاشتند من استفاده کردم و حالا من می‌کارم؛ دیگران بهره ببرند؛ کنگره به من آموخت؛ که از طبیعت نگهداری کنم؛ از طبیعت تشکر کنم و از دیدن طبیعت لذت ببرم. خدا را شکر که توانستیم؛ به کنگره بیاییم و این آموزشها را ببینیم.

همسفر مرضیه: آقای مهندس می فرمایند: هر انسانی وظیفه دارد؛ که در این ماه یک درخت بکارد؛ چرا که امروزه اکثر مردم درخت، می‌برند؛ برداشت من این هست؛ که ما انسانها با انجام هر کار ضد ارزشی مثل این است؛ که درختی را می بریم و هر درختی که کاشته می‌شود؛ باید به آن زمان داد و آن را آبیاری کرد؛ تا به ثمر بنشیند؛ طبیعت یک نعمتی است؛ که خدا داده و ما باید از آن الگو بگیریم. درختکاری جبران خسارت برای طبیعت محسوب میشود.

همسفر مهری: آقای مهندس می فرمایند: وقتی درختی می‌کاریم؛ مانند این است؛ که نفسی را احیاء می‌کنیم. ما در گذشته خیلی خسارت وارد کردیم؛ انسانها با بریدن درختان باعث شدند؛ که گرمای کره‌ی زمین بالا برود و لایه‌ی ازون سوراخ شود و برای جبران خسارت باید درختکاری کنیم و در ادامه از آن مراقبت کنیم تا بارور شود و قابل استفاده گردد.

همسفر مهناز:  شایسته است؛ که ما در تمامی مراحل زندگی با تفکر و تلاش و کوشش حرکت کنیم و همواره به قدرت مطلق توکل کنیم و او را وکیل خود قرار دهیم و همیشه و در هر شرایطی نظر به حمایت و هدایت او داشته باشیم و با قلب و زبان و عمل نسبت به آنچه از طرف او برای ما تقدیر می‌شود؛ رضایت داشته باشیم.

در ادامه خانم آرزو ضمن تشکر از مشارکت همسفران چنین فرمودند:

من هم قبل از آمدن به کنگره چیزی در رابطه با طبیعت حس نمی‌کردم و مانند افراد طلبکار بودم و می‌گفتم؛ طبیعت برای من چکار می‌کند؛ از آنجا که حس من آلوده بود؛ هیچ دریافتی هم از طبیعت نداشتم؛ اما وقتی وارد کنگره شدم؛ به مرور زمان یاد گرفتم؛ که به طبیعت خسارت وارد نکنم؛ بنابر این هر جایی که می‌رفتیم؛ حتما با خودمان نایلون می‌بردیم و آشغالها را در آن می‌ریختیم. وقتی من بعنوان یک همسفر وارد کنگره می‌شوم؛ مثل آن بذری می‌باشد؛ که در آن خاک کاشته می‌شود؛ من آدمی هستم؛ با کلی ضد ارزش که همه چیز را از چشم مسافرم می‌بینم؛ و حالا اگر بخواهد؛ آن بذر تحولی در آن رخ بدهد؛ باید در آن یک خواسته ای بوجود بیاید؛ پس آن پوسته‌ی درد و رنجی که در آن قرار گرفته‎‌ام بشکافم و آرام آرام با آموزشهای کنگره آن جوانه ای که زده شده سر از خاک بیرون بیاورد و در آن زمان دیگر نور را دریافت می‌کند؛ که باعث رشد و پیشرفت آن می‌شود و وقتی رشد می‌کنم؛ باید زمان را در نظر داشته باشم؛ من همیشه این جمله‌ی وادی سوم را مد نظرم قرار می‌دهم؛ که می‌گوید؛ درختان ایستاده می‌میرند. الگوی من درخت هست؛ الگوی من استقامت درخت هست؛ باید قوی بشوم و محکمتر از گذشته بایستم و انتظاری از هیچ کسی نداشته باشم؛ در اینصورت می‌توانم به شخص دیگری کمک کنم و دست او را بگیرم؛ تا موفق شوم.