به نام قدرت مطلق الله
خلاصه صحبت‌های جناب آقای مهندس در روز چهارشنبه مورخه ۱۴۰۰/۰۹/۰۳
معرکه گیری توی جنگها بود،  داخل میدان شروع میکرند به چرخیدن و بیشتر بین مارگیرها بودند، سینما بود، وسط کوچه معرکه گیری میکردند. سینه پاره میکردند، خر بلند میکردند و یا شعبده بازی و مردم را سرگرم میکردند. یک نفر بود ک یک کاسه ایی می‌چرخواند پول جمع می‌کرد و بعضی‌ها میرفتند که پول ندهند. همان آدم می‌گفت اگر پول نمی‌دهید بمانید پول هم ندهید معرکه منو خراب نکنید.
یک وقتی یک لیوان آب روی زمین است پای شما برخورد می‌کند به آن  بجای اینکه اشتباه خودمان را بپذیریم که من لیوان آب  را ندیدم شروع میکنیم به داد و بیداد که این میشود معرکه گیری کردن.
یک وقت غذای خانم خوب نمیشه مثلا قورمه سبزی لوبیا یکطرف سبزی یکطرف آقا میاد خونه تا میگه غذایت خوب نشد خانم میگه مادرت، خواهرت، خاله‌ات فقط بلد هستند آشغال درست کنند این معرکه گیری می‌شود.
یا برعکس خانم میگه یک هفته یک قرون پول برا خرج خونه ندادی آقا شروع می‌کند، بگفتن بابات چی، خیلی ولخرج بود شاید یکماه خرجی نمیداد این معرکه‌گیری می‌شود. اگر راهنما به رهجو ایراد گرفت رهجو می‌رود توی لژیون شروع می‌کند به معرکه گیری این راهنما فلان و....
مرزبان به یکنفر میگه چرا شلوارت پاره اینجا کنگره است طرف شروع می‌کند به معرکه که اینجا زندان، اینجا سرباز خونه هست و....
آقای مهندس فرمودند: اگر میخواهید فردی را بشناسید باهاش به سفر بروید همچین آشکار میشود، اگر سفر مهیا نبود باهاش مخالفت کن روی حرفش حرف بزن ببینید چطوری شروع می‌کند به معرکه گیری کردن.
گاهی اوقات بعضی انسانها نمی‌توانند هیچ حرفی بپذیرند یا قبول کنند که اشتباه کردند یا خطای خودشون را بپذیرند.
آقای مهندس فرمودند: با تفکر ساختارها آغاز میشود بدون تفکر آنچه هست روبه زوال میرود. هر کس هر حرفی به ما زد باید فکر کنیم پشت این قضیه پشت این حرف چه چیزی هست.
اگر کسی توی لژیون معرکه گیری کرد جلوش بایستید و به او بگویید من حتما به راهنما اطلاع می‌دهم ببینم مشکل کجاست.

نویسنده: همسفر مرضیه
ویراستار و ارسال مطالب: همسفر کبری(یاسین)